Tkliwość
Wiersz Wojtka Osolińskiego, pt. “Tkliwość”, który zainspirował do powstania tej pracy:
Będziemy mieć to co chcemy usłyszeć
Czego tak pragniemy kiedy mgła na oczy
Zbudźmy w sobie tę czarowną tkliwość
Która płoche myśli w czyny przeistoczyNatychmiast bo dzwon w skronie bije
Wsuwam dłonie między lędźwie drżące
Wiedz że jestem w tobie bo czuję
Jak pieszczotą uciekasz mi w słońceTen rozpoczynasz od ust a potem
Niosąc z wargi pierwszą skargi kroplę
Wcierasz ją delikatnie tam gdzie ja
Odpływam w oceany spokojneTak będąc wzajem w sobie
Siebie w idealnych kopiach ślemy
Tniemy czas a w ciche wreszcie
Wystudzenie z warg zlizujemy